Ας φανταστούμε τον Ανδρέα. 43 ετών, διευθυντής σε μια εταιρεία, με ζηλευτή επαγγελματική πορεία και μια καθημερινότητα που, για τους απ’ έξω τουλάχιστον, μοιάζει να λειτουργεί μια χαρά.
Στη δουλειά όταν κάτι δεν προχωρά, όλοι ρωτάνε τη συμβουλή του. Στο σπίτι τα ίδια, όταν πρέπει να οργανωθεί κάτι πάλι εκείνος ‘μπορεί καλύτερα’. Ακόμη και στις παρέες του είναι ο άνθρωπος που απλά βρίσκει τη λύση.
Του άρεσε στην αρχή αλλά τα χρόνια πέρασαν. Και κουράστηκε. Και άρχισε να παρατηρεί ότι όσο περισσότερα έκανε για τους άλλους τόσο λιγότερος χρόνος και ενέργεια του έμεναν για τον εαυτό του. Ίσως αναγνωρίζεις κάτι από αυτή την ιστορία.
Να τελειώνει η ημέρα να έχεις ανταποκριθεί σχεδόν σε όλα και, παρ’ όλα αυτά, να αισθάνεσαι ότι δεν έκανες τίποτα για σένα. Και τότε προκύπτει μια ενδιαφέρουσα ερώτηση: «Πότε αποφάσισες ότι επειδή μπορείς να κάνεις κάτι … πρέπει και να το κάνεις;»
Γιατί; Γιατί το ότι μπορείς να αναλάβεις μια ευθύνη δεν σημαίνει ότι σου ανήκει. Άλλο η ευθύνη άλλο η λογοδοσία. Και το ότι οι άλλοι έχουν μάθει να βασίζονται πάνω σου δεν σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσεις να αναλαμβάνεις τα πάντα.
Σκέψου πόσες φορές έχεις πει «άσ’ το, θα το κάνω εγώ», επειδή ξέρεις ότι θα γίνει πιο γρήγορα ή καλύτερα. Ίσως, λοιπόν, το επόμενο βήμα στην εξέλιξή σου να μην είναι να μάθεις να κάνεις περισσότερα αλλά να αναγνωρίζεις τι δεν χρειάζεται πια να κάνεις.
Άλλο το «μπορώ» και άλλο το «επιλέγω».
Και καθώς σκέφτεσαι τη δική σου καθημερινότητα, αναρωτήσου: Πόσα από αυτά που αναλαμβάνεις είναι πραγματικά δικές σου επιλογές και πόσα συνεχίζεις να κάνεις επειδή όλοι περιμένουν ότι εσύ θα τα καταφέρεις;
Στο Managing EveryDay WorkLife δουλεύουμε πάνω στις προτεραιότητες, τις δεσμεύσεις και τις καθημερινές επιλογές που καθορίζουν τον τρόπο που ζούμε και εργαζόμαστε.
Μάθε περισσότερα: https://www.yanisathanasopoulos.gr/our-services/signature-programs/managing-everyday/
Γιάννης Αθανασόπουλος

